Een stukje van hem bij ons

Een stukje van hem bij ons.

Sommige mensen draag je altijd met je mee: letterlijk, in dit geval.
Mijn moeder en ik wilden allebei iets blijvends maken ter herinnering aan mijn vader en opa. Geen groot gebaar, maar iets kleins, iets dat dicht bij ons bleef.

We kwamen bij Kirsten de Bruijn terecht met het idee om de as in een ring te laten verwerken. We wilden allebei een eigen ontwerp, maar wel iets wat bij elkaar zou passen, alsof de ringen samen een verhaal vertelden.

Kirsten luisterde, stelde vragen en dacht mee over de vormen en materialen.
Mijn ring werd iets fijner en moderner, die van mijn moeder iets klassieker, maar door de subtiele overeenkomsten zijn ze toch met elkaar verbonden.
De as van mijn vader en opa is verwerkt in de steen, zorgvuldig ingesloten zodat het altijd veilig blijft.

Toen we de ringen voor het eerst zagen, voelde het meteen goed.
Het idee dat we allebei een stukje van hem bij ons dragen, op onze eigen manier, is moeilijk te beschrijven. Het is troostend en krachtig tegelijk.

Een stukje van hem bij ons. Twee ringen, één herinnering.

Vanuit het atelier

Het blijft bijzonder om iets te mogen maken dat zó persoonlijk is.
Ze kwamen samen naar het atelier, met het idee om ieder een eigen ring te laten ontwerpen, waarin de as van hun vader en opa zou worden verwerkt.

Het blijft bijzonder om iets te mogen maken dat zó persoonlijk is.
Ze kwamen samen naar het atelier, met het idee om ieder een eigen ring te laten ontwerpen, waarin de as van hun vader en opa zou worden verwerkt.We hebben gekeken naar vormen en materialen die pasten bij hun persoonlijkheden, maar ook bij elkaar — alsof de ringen elkaar aanvulden.
De één werd uitgevoerd in witgoud met een ingetogen, moderne lijn; de ander in geelgoud met een iets zachtere, klassieke uitstraling.
De as is in beide ringen zorgvuldig verwerkt in de steen, onzichtbaar aan de buitenkant maar altijd aanwezig.

Het moment waarop ze de ringen voor het eerst omdeden, was heel bijzonder.
Je zag meteen dat ze allebei iets vasthielden wat niet meer verloren kon gaan.
Dat is precies wat dit werk zo waardevol maakt: herinneringen vormgeven die mensen voor altijd met zich meedragen.